తెల్లవారుతోంది. రాత్రంతా జబ్బుపడిన భర్త పక్కనే మేల్కొని ఉన్న లేడీ కాటన్ చల్లని గాలి కోసం ఇంటి ముందున్న కొండ మీదకు వచ్చారు. ఒక యువ అధికారి కొండ ఎక్కుతూ వచ్చారు. ఆయన తెచ్చింది చెడ్డ వార్త: “వరద మొదలైంది. దాదాపు మూడు వారాలు ముందుగానే వస్తోంది. కట్టడంలో ఏ భాగమూ నిలుస్తుందన్న ఆశ నాకు లేదు.”
ఆ కట్టడం ధవళేశ్వరం (నేటి తూర్పు గోదావరి జిల్లా, రాజమహేంద్రవరం దగ్గర) ఆనకట్ట. సర్ ఆర్థర్ కాటన్ గారు భార్యాపిల్లలతో నది ఒడ్డున తాటాకుల ఇంట్లో ఉంటూ దానిని కట్టిస్తున్నారు. సంవత్సరంలో తొమ్మిది నెలలు ఆ నది మెరిసే ఎండు ఇసుకగానే కనిపించేది. దగ్గరి ఊరి స్త్రీలు చంకలో బిడ్డను, తలపై చిన్న కుండను పెట్టుకొని, కాలుతున్న ఇసుకపై చెప్పులు లేకుండా నడిచి నీళ్లు తెచ్చేవారు; ఇంటిల్లిపాదికీ రోజంతటికీ అవే నీళ్లు. ఇదే ఒడ్డున కాటన్ దంపతులు తమ ఏడాది పాపను పోగొట్టుకున్నారు; రాజమహేంద్రవరం సమాధుల తోటలో ఆ బిడ్డను పాతిపెట్టారు.
1847–48లో సుమారు 1,300 మంది కూలీలు ఆ పనిలో చేరారు. బౌడెన్ వంటి మిషనరీలు ఆ కూలీలకు సువార్త ప్రకటించారు. ఒక రోజు క్వారీలో కూలీలు తమలో ఒకరిని ఎగతాళి చేస్తున్నారు: అతను ఎప్పుడూ యేసుక్రీస్తు గురించి, ఆయన వాక్యం గురించే ఆలోచిస్తాడట. ఆయన ఒక్క మాటా అనలేదు. ఒకటి రెండు రోజుల తర్వాత బౌడెన్ గారు మళ్లీ వెళ్లేసరికి, కలరా సోకిన ఆ మనిషి పని వదిలి బయటికి వస్తున్నారు. తోటివారు అప్పుడూ వెంటపడి, “చావుకు భయపడకు, నువ్వు యేసుక్రీస్తు దగ్గరికే వెళ్తావు” అని వెక్కిరించారు. ఆ రాత్రే ఆయన తాను విశ్వాసినని చెబుతూ చనిపోయారు; తాను పోయాక అన్యమత కర్మలేవీ చేయవద్దని భార్యకు గట్టిగా చెప్పారు. వారి వెక్కిరింపు మాటే ఆయన విషయంలో నిజమైంది.
ఇప్పుడు ఆ శ్రమంతా వరదలో కొట్టుకుపోయేలా ఉంది. పైగా కాటన్ గారు అలసట, వడదెబ్బతో కొన్ని రోజులుగా మంచం పట్టి ఉన్నారు. ఈ వార్తతో ఆయన ప్రాణమే పోతుందేమో అని ఆమె భయపడ్డారు. ఆ వార్త ఎలా చెప్పారో ఆమెకే గుర్తులేదు. ఆయన మౌనంగా పడుకొని ఉన్నప్పుడు ఆమె అడిగారు:
“ఆనుకోవడానికి మీకు దేవుడు లేకపోతే ఏమి చేసేవారు?”
దేవుడు ఆయనతో ఉన్నారు. ఆ గడియలో ఆయన అద్భుతమైన సమాధానంతో ఉన్నారు.
నది పెరుగుతూనే ఉంది; చివరికి కట్టడం జాడ కూడా కనిపించలేదు. కానీ కట్టడం అందరి అంచనాలకు మించి నిలిచింది.
ఆనకట్ట 1852లో పూర్తయింది. కాటన్ గారు మిషనరీలను ఎంతో ప్రేమించారు; ఏ సంఘం వారైనా సరే, దేవుని సేవకులు; అది చాలు. ఒకప్పుడు ఎండు ఇసుకపై నీళ్ల కోసం నడిచిన ఆ ఊళ్ల చుట్టూ నేడు పచ్చని పొలాలు ఉన్నాయి; గోదావరి జిల్లాల ప్రజలు నేటికీ ఆయనను గౌరవంగా గుర్తుచేసుకుంటారు.
ఈ కథ మనకు ఏమి నేర్పుతుంది?
మన శ్రమంతా వరదలో మునిగినట్టు కనిపించే రోజున కూడా, దేవుని మీద ఆనుకొనేవారిని ఆయన సమాధానంతో నిలబెడతారు.
